Elk Marokkaans jongen of meisje weet wat hij of zij later wordt: een echtgenoot of echtgenote. Ben je als volwassenen nog niet getrouwd, dan mis je zeker iets in het leven. Je kan tig studies op je naam hebben staan, een succesvol carrière hebben en een leuk persoon zijn, maar als ongetrouwde Marokkaan heb je het niet gemaakt in het leven. Het huwelijk is dus een groot goed, waar een Marokkaan goed op voorbereid wordt. Denk maar eens aan het belang van het huishouden en van de reputatie voor Marokkaanse meisjes.
Waar echter geen enkele toekomstige bruid en bruidegom op voorbereid is, is de bruiloft. Om wat te weten over Marokkaanse bruiloftstradities moet je duiken in anderstalige antropologische literatuur, want hedendaags bestaat de Marokkaanse bruiloft uit theater en heel wat improvisatie bedacht door iedereen behalve het bruidspaar zelf. De negaffa, dj en zelfs de catering zwaaien de scepter op de bruiloft en het bruidspaar en familie hebben zich daar maar aan te houden. Het bruidspaar volgt onwennig de instructies zoals de bruid die knielend de hand van de bruidegom kust en het bruidspaar dat onbegrijpend toekijkt terwijl de serveerster de eerste stuk van de taart aansnijdt nadat het paar zelf op commando van de serveerster met de mes langs (niet aanraken!) de bruidstaart is gegaan.
Oude tradities zijn passé en trends door wie dan ook bedacht, bepalen het feest. De adjoen, lala bouya en imedjazan zijn respectievelijk vervangen door een vrouwelijke dj, slat slam en een groepje opgeschoten gastjes die, gewapend met een toeter en een trommel, wat in het Arabisch schreeuwen. Een camera en fotograaf mag tegenwoordig ook niet ontbreken op de bruiloft, wat tot hilarische taferelen leidt in aanwezigheid van de foto- en cameraschuwe gasten. Resultaat is meisjes die hun kans zien om volop hun danskunstjes voor de camera te showen en ruzies omdat de cameravrouw of de fotograaf net "de vrouw van iemands man” op de lens heeft vastgelegd.
De Marokkaan wordt weleens verweten van theatraliteit en wie dit nog wil ontkennen moet maar eens een Marokkaanse bruiloft bezoeken. De Marokkaanse bruiloft heeft het etiket theatraal zeker verdiend. Van kleding tot eten, in alles wordt overdreven. De bruid fungeert op haar feest als kleed - en make up-pop en mag de tig gehuurde jurken en juwelen met een volgeschminkt gezicht aan haar gasten tonen. Het eten wordt pas rond middernacht opgediend als de honger inmiddels gestild is door de tijd en bestaat minstens uit twee zware hoofdgerechten en een nagerecht. Ook zit er altijd een verplicht dansnummer bij voor het bruidspaar die- of course- door de dj of negaffa is geïnstrueerd. De bruidegom verdient hierbij een schouderklopje. Onder het kritische oog van de vrouwelijke gasten mag hij zijn heupbewegingen tonen. Mannelijke gasten zijn uiteraard niet welkom in het feestgedruis. In voor hun gunstigste geval kijken zij vanuit de verte naar het bruidspaar en de dansende meisjes.
Tegenover de theatrale bruiloft heb je de “Islamitische” feest als tegenhanger. Muziek is hier uit den boze. Het enige wat toegestaan is, is een adjoen en anasheed. Ook de bruid houdt het sober: weinig tot geen make up en slechts één jurk. Dit soort bruiloft is erg in trek onder Marokkanen die graag te boek willen staan als “vroom”. Ik ken echter geen enkel Marokkaan die graag op deze variant van de bruiloft komt. Het bloed stroomt waar het niet gaan kan. De Marokkaan houdt van feesten, maar is de weg totaal kwijt.
